Sokudo-gym Hoorn * Kickboxing - Boxing

Ton Vriend
Forum Lid

# Geplaatst: 21 Feb 2010 11:31 - Aangepast door: Ton Vriend

De zaterdag begon met een zware sneeuwbui en het angstzweet brak bij ons al uit. Tjeetje, dat scheelt publiek, maar gelukkig bleef het bij die bui en was de opkomst goed te noemen. We begonnen de avond met het jongste lid ooit, Rob van Iwaarden. Rob was gezond gespannen en deed het leuk. Vocht lekker mee met zijn tegenstander en gebruikte zijn technieken goed. Het was voor de eerste keer in de ring met 13 jaar een goede partij. Zijn tegenstander kwam gewoon ietsje beter door en won daardoor de partij terecht op punten. Rob op deze leeftijd zo maar even in ring te stappen is al een overwinning.

De tweede was Serena Blokdijk en dat was voor haar de tweede keer. De eerste keer is moeilijk, maar de tweede keer eigenlijk nog moeilijker, immers je weet was je te wachten staat. Serena trof Verena en dat was een goed meisje, die goed en fel combineerde. Was Serena erg terughoudend in haar eerste partij, nu deed ze goed mee en ging er vol tegenin. Verena was gewoon wat feller en trefzekerder en won de partij dan ook terecht. Serena je hebt je beste gedaan en je bent een heel stuk vooruitgegaan, klasse.

De volgende was Santino Verbeek. Santino heeft alles in zich om een grote te worden, maar dan moet je dit soort partijen ook tot een goed einde brengen. Ja, Santino was veel beter en dat wist hij al toen hij de ring instapte, want zijn tegenstander stond zich los stoten in dezelfde kleedkamer. We hadden hem al verteld, dat dit de moeilijkste partijen zijn. Je hebt daardoor iets van dat doe ik wel even, maar daar gaat het mis. Dat neemt niet weg dat Santino wel degelijk een goede partij neerzette en zijn tegenstander twee ronden lang door de ring joeg. Hij vocht alleen maar vooruit maar verzuimde de echte zuivere treffers te maken. Dat neemt niet weg, dat wel degelijk de partij had gewonnen. De jury dacht hier echter anders over en gaf een onbeslist. Nou ja, daar kunnen we ook wel mee leven, maar het was niet nodig geweest. Volgende keer beter Santino en onthoud, dat je in de ring niets cadeau krijgt.

Dennis Slagter was de volgende en Dennis wist niet zo goed wat hij moest verwachten in de ring en wij wel, haha. We hebben hem lekker los gestoten en Dennis ging goed voorbereidt de ring in. Het ging eigenlijk precies zoals we het hadden verwacht. Dennis is een lastige gozer en daar bedoelen we mee dat alles wat hij doet hard en pijnlijk is en daar kwam zijn tegenstander ook gauw achter. Een paar snoeihard lowkick's en stoten troffen doel. De toon was gezet. Zijn tegenstander toonde wel karakter en vocht goed mee, alleen Dennis was degene die het iniatief had en daardoor de partij terecht won.

Jannes wilde graag voor de pauze, dus hebben we dit even geregeld. Jannes trof dezelfde tegenstander als de vorige keer en dat was een lastige jongen. Een stuk kleiner dan Jannes en dat is lastig vechten, want dat is hij niet gewend. Maar Jannes begint toch wel een smaakmakertje te worden met zijn partijen. Alles gaat snel en hard en zo ontwikkelde de partij zich tot een spektakel, want ook zijn tegenstander liet zich van zijn goede kant zien en vocht goed mee. Dit ging drie ronden over en weer en de jury kon geen beslissing geven. Ach, daar konden wij ook wel mee leven want dat verdiende de partij ook wel. Twee mannen die zo tot het uiterste gingen, dat was al een overwinning en het publiek smulde ervan, dus beiden gefeliciteerd.

Tja en dan is het alweer zover dat Robin moest aantreden. Mason Harris was gisteren al aangekomen en was niet in te schatten. Het kon vriezen of dooien, maar Robin had zich goed voorbereid en was goed gespannen en door mij en Ernesto goed los gestoten. We hadden al aan Franklyn gevraagd om even te kijken naar het losstoten van Mason en Franklyn had maar wijselijk zijn mond gehouden, want het was zo later bleek allemaal goed en hard wat hij deed. Mason ging traditioneel de ring in met de daarbij behorende versiersels. Het enige wat eraan ontbrak is dat hij niet de Ram Mauy (ceremoniedans) deed. Robin was dus gewaarschuwd en stond scherp. We hadden Robin al gezegd niet teveel ruimte te geven en dat deed hij dan ook niet. Kort op zijn tegenstander gaf Robin een paar snoeihard lowkick's. Die creëerde meteen ruimte en Robin kwam hard door met stoten. Mason bleef goed kijken en was niet geïntimideerd, maar Robin kwam daardoor meteen goed in zijn vel te zitten. Robin hield goed druk en dwong hem achteruit. Grappig om te zien was het truckje waar we aan hadden gewerkt met een rechtse doorstap en een rechtse hoek er overheen bijna helemaal goed ging. De hoek trof weliswaar niet vol doel maar wel genoeg om een opening te forceren. Mason werd achteruit gedwongen en Robin volgde meteen met een gesprongen knie die half doel trof, maar het lot van Mason was bepaald. Hij ging naar achteren en via de touwen kwam hij bij ons in de hoek. De hoek zag dat Mason het moeilijk had en we gaven Robin opdracht voluit te gaan. Tjonge jonge jonge, wat een geweld. Een viertal hoeken die voluit werden gegeven en die ook raak waren en Mason ging onderuit en viel neer in de onze hoek. Mason stond op en wankelde naar de hoek en werd terecht uitgeteld. Ja en dan is het feest in de Weyver en Robin genoot er dan ook volop van. Mason en was helemaal de weg kwijt. Razend en tierend stond hij te schreeuwen in de hoek en wilde vechten. De scheids telde hem wel snel uit, maar hij was toch echt niet meer instaat om door te vechten. Als dit wel was gebeurd dan waren de gevolgen niet te overzien geweest. Gelukkig was hij na een uurtje weer allemaal in orde en was hij weer rustig. Alleen hij kon zich niets meer herinneren van de partij.

Koen Kramer is een jongen die altijd traint, moe of niet moe. Hij is er gewoon. Dat is dan ook terug te zien in de ring. Het is zakelijk en snoeihard. Ik zeg het vaak tegen Koen, dat het altijd pijn doet was hij doet en daar kwam zijn tegenstander dan ook achter. De lowkick's troffen meerdere malen het bovenbeen van zijn tegenstander en zo kwam Koen goed aan zijn punten en won zijn partij dan ook verdient op punten.

Darrel was de volgende en traint pas 3 maanden !! en wil en moest de ring in. Tja, wat moet je dan. Het is erg vroeg voor een jongen die zo kort traint, maar wel de mogelijkheden heeft. Dus we stemden toe. Eerst even kijken hoe zwaar hij weegt en dat was 84 kilo. Ingeschreven en hij had een partij. Vrijdag nog even wegen voor de zekerheid en Darrel woog 89,5 kilo !!! Drama dus. Trainen met een vuilniszak om het vocht naar beneden te krijgen en zaterdag nog even in de sauna, enfin een aanloop, waarvan we eigenlijk zeggen, zo moet het niet, maar Darrel zou en moest vechten. Uiteindelijk bracht hij 84,5 kilo op de schaal. Te zwaar, maar zijn tegenstander ging ermee akkoord. Darrel had er zin in en liet er eigenlijk meteen geen gras over groeien. Vooruit en gaan met die banaan was zijn motto. Stoten en trappen troffen doel en misten zijn uitwerking niet op zijn tegenstander en de handdoek ging erin en de partij werd gestopt. Darrel heeft een hele bijzondere prestatie neergezet, want hij is in de 29 jaar die ik lesgeef de eerste die er zo snel de ring is gegaan en nog wint ook. Klasse en op naar de volgende keer.

De laatste was Jorien de Ruyter, die na een afwezigheid van vijf jaar weer de ring inging. Ze trof meteen een bikkel van een meid, die niet kwam om te verliezen. Het waren net, sorry dames, twee kerels die elkaar stonden af de drogen in de ring. Trappen en stoten over en weer. Het publiek op de stoelen. De dames waren aan elkaar gewaagd en gaven elkaar geen duimbreed toe. Marieke was degene die in de eerste en tweede ronde iets meer vooruit vocht. Jorien ging hier eigenlijk goed mee overweg en scoorde al achteruit vechtend ook haar puntjes. Eerlijkheid gebied ons te zeggen dat Marieke iets meer doorkwam. Jorien zocht in de tweede ronde iets meer de clinch op en kwam enkele keren goed door met een knie. In de derde ronde was Jorien toch de sterkste en kwam goed door met stoten en trappen. Ja en dan volgt er een uitslag door de jury. Deze partij had in onze beleving alleen maar winaars, want het was een genot om te zien. De uitslag was voor Marieke en we hoopten op een onbeslist, nou het mocht niet zo wezen. Jorien je hebt een geweldige partij neergezet en het was klasse.

Wij willen alle vrijwilligers bedanken voor hun inzet en hulp, mededoor deze mensen loopt het altijd goed. De kleedkamer is altijd een stressruimte, maar ook daar liep het gesmeerd. De vechters werden voor de partijen goed los gestoten en na de partijen goed opgevangen. Ahmet, Frank, Tom, Samir en Franklyn bedankt. Ernesto was er ook weer bij en dat geeft altijd een goed gevoel en het was leuk te zien hoe hij Robin en Jorien losstoten. Esther Schouten was er ook even bij en toen waren er twee wereldkampioen in de kleedkamer en dat is toch wel even een feit waar we trots op mogen zijn.

Op naar de volgende keer en die is 30 oktober.

Ton Vriend
Forum Lid

# Geplaatst: 21 Feb 2010 14:10 - Aangepast door: Ton Vriend

Peter, bedankt voor je reactie en jij ook gefeliciteerd, want uiteindelijk traint Rob ook met en bij je.

Peter Smit
Forum Lid

# Geplaatst: 21 Feb 2010 16:44

Ton,hardstikke bedankt natuurlijk!
Maar alle inbreng die nodig was voor deze wedstrijd komt absoluut bij jullie kunnen vandaan,en eerlijk is eerlijk,daar kan/mag ik geen credit voor nemen.

Haalt niet weg dat ik wel hardstikke trots was ;)
Zoals Cecilia hierboven meld over Ernesto,zie ik rob nog als de dag van gister binnen komen lopen als jochie van 11 :D Geweldig!

Allemaal top gedaan gister!!

Willy Bijl
Forum Lid

# Geplaatst: 22 Feb 2010 11:26

Het was weer een superavond, we hebben genoten.
Oh ja robin, kan ik deze week een vorkje bij jou meeprikken want je hebt me weer blut gemaakt. nee hoor geweldig gedaan hoor man.